Minstens zo belangrijk als de infrastructuur is de sociale infrastructuur. Dit is het gedrag van de verkeersdeelnemer. Kennis van regels en situaties maar vooral ook het norm- en waarden besef, dus hoe je je moet gedragen in het verkeer.
Het werken aan verkeersveiligheid en het beïnvloeden van de weggebruiker is een continu proces. Omdat omgeving, regels en de mens zelf continu veranderen, gaat het om een ‘leven lang leren’. Het effect is het grootst als deze leermomenten aansluiten op al eerder opgedane kennis, vaardigheid of motivatie. Belangrijk is dat de educatie plaats vindt op natuurlijke contactmomenten met verkeersdeelnemers zoals op scholen en bij verenigingen.
Omdat de verschillende levensfasen vragen om een andere aanpak wordt binnen de permanente verkeerseducatie een aantal doelgroepen onderscheiden:
